Logo veluws-nieuws.nl
Columns

Column: Voetbalvleugels

  Column
column
column (Foto: Persgroep)

Het is een frisse zaterdagochtend in april. Ongeveer zo fris eigenlijk als het spel waar de enthousiaste voetballertjes de toegestroomde toeschouwers de laatste tijd mee verblijden. Ja, de eerste reeks wedstrijden van deze competitie zijn stuk voor stuk verloren, maar de laatste weken lijkt dit sympathieke team voetbalvleugels gekregen te hebben. De reden daarvan is door het trouwe publiek al aan een uitgebreide analyse onderlegd: ze zijn wellicht niet de allerbeste spelers, maar ze spelen wél als een team. En dan blijkt ineens dat je van iedereen kunt winnen. Werd een paar weken geleden de toenmalige koploper zelfs verslagen, sindsdien sprokkelt dit hechte team week na week de nodige puntjes binnen, waardoor de laatste plaats (voorgoed?) vaarwel is gezegd.

Hoog tijd om inhoudelijk in te gaan op die wedstrijd die gespeeld is tijdens die frisse, doch zonnige zaterdagochtend in april. De enthousiaste voetballertjes in blauwwit tenue gaan dit keer de strijd aan met een stel jongens in geelzwarte kledij. De wedstrijd is nog geen paar minuten oud, of een blond jongetje met sprieterig haar wordt fenomenaal aangespeeld door zijn vriendje met kort kroeshaar. Na diens splijtende pass op maat, neemt de bebrilde aanvallende middenvelder de bal aan en haalt hij van grote afstand uit. Hij verrast niet alleen de keeper van de tegenpartij, maar meer nog zichzelf: 1-0.

Toch laten de geelzwarten zich niet uit het veld slaan. Ze zijn maar weinig onder de indruk van de blauwwitten die soms zelfs twee koppen groter zijn. Een ragfijn geplaatste hoekschop, zorgt er voor dat de uitblinkende spits van de tegenstanders hem in één keer op z'n slof kan nemen. Hij draait z'n lichaam routineus richting de goal en ramt de bal knalhard langs de vaste keeper van de thuisclub: 1-1. Die kan niet anders dan de bal lachend uit het net vissen. Hij weet namelijk maar al te goed dat er bar weinig keepers tegen zo veel voetbalgeweld opgewassen zijn.
De blauwwitten vermannen zich en bouwen aan hun eigen spel. Verdedigers fungeren als menselijke muur, het hechte middenveld speelt de balletjes koel en doelbewust af naar de voorste linie en kansen stapelen zich op.
In de tweede helft komen de blauwwitten vol vuur uit de startblokken. Het publiek weet natuurlijk niet precies wat de trainers deze ploeg ingefluisterd hebben, maar dat de spelers de tips ter harte hebben genomen, lijkt evident. Eén van het aanvallende (vrouwelijke) trio, passeert de keeper niet lang daarna met een ronduit fluwelen traptechniek. De goal wordt uitgebreid gevierd.

De blauwwitten zijn vanaf dat moment vastberaden om de winst niet meer uit handen te geven. Wat volgt zijn enkele duizelingwekkende tikkie-takkie minuten. Uiteindelijk wordt het sterke samenspel beloond wanneer de spits, waarvan menigeen denkt dat ze 'de bal aan een touwtje heeft', de 3-1 op haar naam schrijft. De tegenstanders komen nog terug tot 3-2, maar ook deze wedstrijd is gewonnen door dit sympathieke blauwwitte voetbalteam.

De jongen die verantwoordelijk is voor het eerste doelpunt, rent juichend naar zijn vader. Die beloont hem met een trotse high five. Niet lang daarna schrijft diezelfde vader een stukje met de veelzeggende titel 'Voetbalvleugels'.

Dennis Dekker

reageer als eerste