Foto: Dennis Dekker

Columns

Geluk bij een (tennis)ongeluk

Vorige week mocht ik, na vijftien jaar geen racket meer te hebben aangeraakt, op maandagochtend weer een balletje slaan bij T.V.Epe. Noem het senioren overmoed, een slechte voorbereiding of gewoon domme pech, maar na een aantal luttele minuten was ik met een afgescheurde achillespees op weg naar Isala in Zwolle. De draad weer oppakken bleek toch wat ingewikkelder dan ik had gedacht. Mijn behandelplan bestaat nu uit minimaal tien weken gips, waarvan de eerste tijd vooral in een rolstoel moet worden doorgebracht. Heel vervelend, maar het geeft mij voldoende tijd om eens goed na te denken. Niet over Wimbledon of Roland Garros, die lagen al nooit binnen mijn mogelijkheden. Maar wel over een comeback in Epe, een bescheiden rentree op de ooit zo vertrouwde gravelbanen. Zou dit alsnog haalbaar zijn?

Gelukkig, zoals altijd gloort er licht aan het einde van de tunnel. Via Jan Schot, één van de dubbelpartners op de bewuste maandag, hoorde ik van het voornemen om met OldStar tennis van start te gaan. Jan is als bestuurslid nauw betrokken bij zowel jeugd- als seniorenzaken en hij wist te melden dat bij voldoende belangstelling gestart gaat worden met het enigszins aangepaste tennis voor 60+-ers.

Met de slogan ‘je stopt niet met bewegen omdat je ouder wordt, maar je wordt oud omdat je niet meer beweegt’ wil de tennisclub de oudere Epenaar (weer) aan het sporten krijgen. Onder goede begeleiding wordt op een kleiner veld, met een zachtere bal en aangepaste spelregels sociaal en sportief bewegen gestimuleerd. Een uitstekend initiatief dat ik hier graag onder de aandacht wil brengen. Nadere informatie is te vinden op www.oldstars.nl en geïnteresseerden kunnen nadere informatie krijgen en zich aanmelden via ledenadministratie@tvepe.nl.

Ik hoop dat veel dorpsgenoten die ooit fanatieke tennissers waren en de draad weer willen oppakken zich zullen melden. Overigens, ook zij die nog nooit getennist hebben maar wel heel graag meer in beweging willen komen zijn van harte welkom. Eerlijk gezegd, twee weken geleden had ik waarschijnlijk nooit overwogen om aan een dergelijk initiatief mee te doen. Maar Bredero zei het al, het kan verkeren. Nu lokt mij het vooruitzicht van een vast tennisuurtje met leeftijdsgenoten bijzonder aan. En natuurlijk met name ook de ‘derde helft’, het na afloop samen wat drinken en de opgedane ervaringen uitwisselen.

Mijn hernieuwde contact met de tennisvereniging bracht ook nog iets anders aan het licht. Iets waar ik mij, nu tijdelijk in een rolstoel zittend, heel goed in kan inleven. Er zijn vanzelfsprekend mensen die dit geluk niet hebben en permanent aan een rolstoel gebonden zijn. Ook voor die mensen is sporten van het grootste belang en de tennisvereniging Epe wil het rolstoeltennis dan ook graag faciliteren.

Op dit moment is er één rolstoeltennisser die dolgraag aan de slag wil. Maar helaas ontbreekt een tegenstander/medespeler. Iedereen die deze uitdaging zelf wil aangaan of iemand kent die dit graag zou willen nodig ik graag uit om zich bij Jan Schot te melden. Het zou prachtig zijn als dit alles lukt. Zowel het OldStar-tennis als ook het rolstoeltennis. Dan kunnen we toch nog spreken van een geluk bij een (tennis)ongeluk.

Frits Smit 

Meer berichten