<p>Jaap van Tiel met beide voeten stevig in de klei bij de Kerkhofdijk: &quot;De uiterwaarden. Hier word je toch gelukkig van&quot;&nbsp;</p>

Jaap van Tiel met beide voeten stevig in de klei bij de Kerkhofdijk: "De uiterwaarden. Hier word je toch gelukkig van" 

(Foto: Willem Gunneman)

Kersvers raadslid Jaap van Tiel: ‘Ik voel me een echte ‘Attemer’’

Hattem - Voor mij is Jaap van Tiel (PvdA) een echte ‘Attemer’. “Zo voelt het ook”, lacht Jaap. “Al liggen mijn werkelijke roots in Epe. De eerste maanden van mijn leven. Kort daarna verhuisden we naar Hattem, naar de Randweg, en vervolgens naar Plan Zuid, bij het rooie dorp.”

(door Willem Gunneman)

“Mijn eerste echte herinneringen beginnen aan de Beukenlaan. Het huis waar ik tot mijn achttiende gewoond heb. Als jongste in een gezin met zeven kinderen. Mijn vader was een noeste metaal-arbeider. Een geboren en getogen Rotterdammer, evenals mijn moeder.”

“Politiek heeft mij altijd geïnteresseerd. Als jonge socialist lonkte ik naar de SP. Een tikje brutaler dan de gevestigde orde. Rijdend op een brommer, de haren in de wind en vooraan tijdens de demonstraties op de Dam tegen kernwapens. Het paste bij de tijd.”

Achttien was Jaap. De dag dat hij trouwde met de Zwolse Betsy: een echte Assendorpse. Verhuizen naar Zwolle leek dan ook een logische stap. Het pakte anders uit. “Ik was de vrijheid gewend. De uitgestrekte uiterwaarden en het Algemene Veen op loopafstand. Probeer dan maar eens te wennen in een flat op 7 hoog. Betsy las het gemis in mijn ogen. Ook voor haar was een flat allesbehalve zaligmakend. Binnen anderhalf jaar was ik terug over de IJssel. Met Betsy. Na het ‘ja-woord’ de beste beslissing ooit. Noem ons gerust ‘echte Attemers’, al doet het heimelijk een klein beetje pijn dat ik het niet tot in mijn diepste vezels ben. Gelukkig ben ik net als alle “Attemers’ Veluwenaar. Ook mooi.”

Begin september werd Jaap geïnstalleerd als raadslid. “Ik was al vijf jaar vice-voorzitter, na het vertrek van Hanneke Jurriëns. Bestuurlijk zijn we een kleine partij en loopt het aantal leden terug. Een gevolg van de vergrijzing. Jongeren van nu binden zich niet meer. Het politieke systeem is niet mee veranderd met de tijd. Het is iets waar alle partijen, zeker in de kleinere gemeenten, mee te maken hebben. Voor mij was raadslid een weloverwogen keuze. Ik heb een hart voor de zorg, voor ouderen, voor minima. Kortom datgene waar de PvdA sinds jaar en dag voor staat.”

Hattem weet Jaap nog altijd te verrassen. “Ik kan uren struinen langs de kerkhofdijk richting het Veen en de Homoet. Stil genietend van de voortdurend wisselende vergezichten en het gezang van vroege vogels. Hetzelfde geldt voor de rijke verhalen uit de geschiedenis met een uiterst bescheiden bijrol voor mijn vader, die op verzoek van de Kerkenraad jaren terug het doopvont in de Hervormde Kerk heeft gemaakt. Geklopt uit één plaat. Als stille getuigen graveerde hij zijn initialen aan de onderzijde: F.P. van Tiel.

Even is het stil. Jaap neemt een slok van zijn koffie. Samen pakken we de fiets en fietsen we via de Bleek richting de Kerkhofdijk. “Kijk, de uiterwaarden”, lacht Jaap, “Hier word je toch gelukkig van”. Ik knik. In de verte de contouren van de Zwolse hoogbouw. We zijn het roerend eens. Daar kan toch geen ‘Attemer’ aarden.

Meer berichten