<p>Dichteres, zangeres en theatermaker Monique Huisman is vaak te vinden in de bossen rondom Epe en Heerde om inspiratie op te doen. Veluws Nieuws wandelde een stuk met haar mee en zag hoe dat in z&#39;n werk gaat. Foto: Dennis Dekker, mediamagneet.nl</p>

Dichteres, zangeres en theatermaker Monique Huisman is vaak te vinden in de bossen rondom Epe en Heerde om inspiratie op te doen. Veluws Nieuws wandelde een stuk met haar mee en zag hoe dat in z'n werk gaat. Foto: Dennis Dekker, mediamagneet.nl

(Foto: Dennis Dekker)

Van wandeling tot woordenregen

Epe - Er zijn mensen die wandelen om hun hoofd leeg te maken. Er zijn mensen die wandelen om het brein juist te vullen met nieuwe ideeën, met verse informatie. Er zijn ook mensen die wandelen voor de omgeving. Die in contact staan met wat ze zien en vervolgens geïnspireerd raken en daar dan weer iets mee doen. Monique Huisman (48) behoort tot de laatste categorie. De Zwolse actrice, zangeres en schrijfster wandelt graag in de bossen rondom Epe en Heerde. Veluws Nieuws haakt aan en maakt een verslag van haar denkproces...

(door Dennis Dekker)

“Kijk daar. Zie je die schaduwwerking van die takjes op dat pad? Het heeft een ritme, het zorgt voor dynamiek. Dat zou maar zo de basis kunnen zijn van een nieuw gedicht.” Al wandelend kijkt Monique steevast haar ogen uit. De verse aanplant van een bomenrij die vanwege wildschade beschermd wordt met een grijs omhulsel? Haar oog gaat er naartoe, ze vindt er wat van en grijpt de telefoon om snel een notitie te maken. “Ik doe alles met mijn telefoon, heb geen kladblokje of pen bij me. Zo’n mobieltje is ideaal. Het werkt makkelijk en snel voor me.” En vervolgens ontstaat er spontaan een gedicht.

Waar jonge aanplant
wordt geboren
Kijken oude reuzen mee
Ze voeden met hun bladeren
Zingen als chansonnier
duizend wiegeliedjes
met hun takken
op het ritme van de wind
Om ringen te vergaren
waar ik straks schaduw vind

Gedichten maken, het zit er van jongs af aan al in bij Monique Huisman. Toch doet ze er lange tijd weinig mee. Haar creativiteit (en werk) ligt op een ander vlak. Ze is professioneel zangeres en vormt samen met twee andere zangeressen de Pauwergirls (www.pauwergirls.nl). “Toen die optredens begin dit jaar vanwege corona allemaal stopten, zocht ik een andere manier om mijn creativiteit te laten stromen.” Helaas geen inkomen, maar Monique zit zeker niet bij de pakken neer. “We hebben de afgelopen jaren veel opgetreden, dus ook een mooie boterham verdiend.” Eén voordeel? In plaats van die talloze muziekklussen, ontstond er vrije tijd. “Ik ben dus gaan wandelen.” Monique laat zich daarbij inspireren door de omgeving en woordenregens poppen spontaan op in haar brein. “Ik hou er van om met weinig woorden een sfeer te scheppen. En te raken.” Die omgeving moet voor Monique Huisman wel afwisselend en divers zijn. “De bossen bij Epe zijn geweldig. Hier zie je altijd iets anders. Iets unieks.”

Oma’s seizoenen

Wat daarbij een grote rol speelt, is het jaargetijde, vindt de dichteres. “Ik heb in mijn leven veel gereisd. Was vaak in Caribische oorden en genoot dan altijd van het mooie weer. Maar wanneer ik terug in Nederland kwam, zei mijn oma altijd: leuk en fijn dat mooie weer, maar wij hebben vier seizoenen. Dat is daar niet. Ik snap nu zo goed wat ze daarmee bedoelt. Ik ervaar die diverse seizoenen door al mijn wandelingen veel intenser. De verscheidenheid in kleuren en in weer zorgt voor een rijke stroom van inspiratie.”

Warme julidagen
dragen de herfst
al in hun mouwen
Bladeren ontvouwen
Blozen voluit
De zon tuit
verkleurt
in het verschiet
De seizoenen
zij aarzelen niet

Die inspiratie hoeft overigens niet letterlijk van de natuur afkomstig te zijn. Het mag ook een situatie zijn met andere mensen. “Soms zie ik iemand zitten en dan vraag ik me af: goh, wat doet diegene daar eigenlijk? En waarom kijkt ze zo verdrietig? Op die manier ontstaat er spontaan een verhaal in m’n hoofd.” Wat vervolgens in het notitieveld op haar smartphone belandt.
Alles in de wind waait door
Frisse blik
vrije geest
wapperende zinnen

Luchten benemen mijn adem
Beginnen
op te klaren
Vrij spel

Laat mijn hoofd even uit
in dit
luchtduel


We lopen verder. Vanuit het donkere bos naar een met zon overgoten heidepartij. Het is koud, maar de gloeiende vervoering van deze wandeling maakt veel goed. Monique: “Hierdoor ga ik met een erg fijn gevoel naar huis. Als er dan ook nog eens een gedichtje ontstaat, dan is de trip meer dan geslaagd.”

De Zwolse deelt dagelijks nieuwe gedichten op Instagram. Haar account @mooszinnen bestaat pas sinds 30 april. Ze heeft inmiddels honderden volgers. “Het is mooi om te zien dat mijn woorden ver kunnen dragen.” Nu ze er zo over nadenkt, dat voelt een beetje als op dat podium in die theaterzaal. “Je hebt een creatief beroep. Je doet iets voor anderen. Ik vind het prachtig om daar mee bezig te zijn.” Natuurlijk, in betere tijden komen die optredens wel weer. Misschien in een andere vorm, maar zingen, dat zal Monique altijd blijven doen. Tot die tijd zijn er haar wandelingen en haar woordenregens...

Stille wensen
waaien
Zaaien dromen
op het mos
Laat ze vieren
rijpen
groeien
Voor het grijpen
nooit meer los


Enkele gedichten uit dit artikel (minus de eerste) zijn gebundeld in het boekje ‘Verbeeld’. De gedichten van Monique Huisman worden gecombineerd met foto’s van Titia Huisman (geen familie). Het prachtig vormgegeven kunstwerkje kost 27,50 euro. Er zijn er slechts 200 gemaakt. Deze uitgave van Huisman en Huisman is te bestellen door een mail te sturen naar huismanm@live.nl.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden