<p>Geraldine Dolman uit Vaassen woont al ruim tien jaar in Zweden. &quot;Sinds 2014 runnen we S&auml;ms Camping (www.murum4u.wixsite.com/sams-camping-cafe) in Annelund.&quot;</p>

Geraldine Dolman uit Vaassen woont al ruim tien jaar in Zweden. "Sinds 2014 runnen we Säms Camping (www.murum4u.wixsite.com/sams-camping-cafe) in Annelund."

(Foto: )

Emigratieavontuur van Vaassense Geraldine Dolman

Annelund - Geraldine Dolman. Vele Vaassenaren zullen die naam nog wel kennen. De dame die jarenlang werkte bij de voormalige kledingwinkel in het centrum (Bervoets Mode) en daarbij meer dan een kwart eeuw deel uitmaakte van Toneelgroep Dindoa (eerst als speler, later als regisseuse), stond feitelijk middenin de Vaassense samenleving. Ook de fervent lezer van het Veluws Nieuws zal haar naam vast nog kennen. Jarenlang schreef ze columns voor deze krant. Tien jaar geleden gooide de Vaassense ineens radicaal het roer om. Samen met haar man en haar drie kinderen emigreerde ze naar Zweden. Ruim tien jaar na dato is de vraag gerechtvaardigd: Hoe gaat het eigenlijk met Geraldine?

(door Dennis Dekker)

De voormalige inwoonster uit Vaassen, heeft het perfect naar haar zin in Zweden. Sterker, na een paar maanden voelde het land al als ‘thuis’. “Ik neem onze drie kinderen even als voorbeeld. Die waren na vier maanden al gewend.” Doordat ze, direct bij aankomst, naar een kleine school gingen en zijn begonnen bij de plaatselijke voetbalclub, leerden ze de taal vrij vlot, vervolgt ze. “Na een half jaar konden we onze eigen kinderen bijna niet meer verstaan.” Erg raar, aldus de ex-Vaassense. “Onderling spraken ze oneens volop Zweeds. Voor mij was het dus ook tijd om weer de schoolbanken in te gaan. Na een half jaar fulltime in de schoolbanken te hebben gezeten, kon ik mij ook redden en mijn kinderen (en de bevolking) weer gedeeltelijk verstaan. Mijn man heeft de taal in de praktijk opgepikt. Werk en Zweedse tv kijken en radio luisteren helpen enorm.”

Is de Zweedse taal eigenlijk lastig te leren? “Dat valt reuze mee. Het durven fouten te maken in een nieuwe taal was het lastigste. Nu, na ruim 10 jaar kunnen wij ons goed verstaanbaar maken en begrijpen we alles.” Thuis praat de familie nog steeds Nederlands met elkaar. “Al moet ik eerlijk zeggen dat het een een mix met Zweeds begint te worden. We vinden het belangrijk dat onze kinderen nog normaal met hun opa’s en oma’s in Vaassen kunnen praten.”

Waarom Zweden? Geraldine heeft een pasklaar antwoord. “Na vele jaren (in zomer en winter) vakantie te hebben gevierd in Zweden zijn we verliefd geworden op het land. De ruimte, natuur en vooral de rust trok ons meer en meer. Uiteindelijk hebben wij de, toch wel moeilijke, beslissing genomen om Vaassen te verruilen voor het prachtige Zweden.” Inmiddels is het gezin Dolman aardig ‘verzweedst’. Toch blijft er weldegelijk ‘Neerlands bloed door d’aderen vloeien’. “Als Nederland tegen Zweden moet voetballen of Nederland wint het Eurovisie Songfestival: dan zijn we allemaal nog in hart en nieren Hollands! Ik denk dat dat gevoel nooit verdwijnt.”

Jullie zijn een camping gestart. Kun je daar iets meer over vertellen? “In augustus 2013 reden we samen met enkele Nederlandse vrienden wat rond in de omgeving. We kwamen aan bij een kleine, gesloten camping, pal aan een meer. Een vervallen barak was het enige dat er stond. Onze vrienden lachten: ‘Tjonge, wat een dooie boel hier!’. Eenmaal thuis, en het bezoek weer terug naar Nederland, zijn we op het internet gaan speuren waarom deze camping gesloten was. Na onderzoek bleek dat dit een gemeentecamping was en dat men beheerders zocht. Wat bleek? We waren de enigen die überhaupt contact hadden gezocht! Na veel overleg maar vooral veel geduld (iets wat je hier echt moet hebben), kregen we op 1 maart 2014 de sleutel van deze minicamping.”

Er is inmiddels veel verbouwd bij Säms Camping. De keet is een gezellig café/kiosk geworden, in 2015 is er een stuga (trekkershut) gebouwd en in 2017 zijn er twee Stälten (een combi van een stuga en een tent) neergezet. Sinds 2019 is er een extra sanitairgedeelte gebouwd. “Onze natuurcamping aan het Sämsjön-meer heeft vijftien campingplaatsen. Zweden, Duitsers, Nederlanders en zelfs Zwitsers weten ons goed te vinden.” Geraldine en haar man Erik zijn van mei tot half september erg druk met de camping. “Mijn man heeft daarnaast een vaste baan bij een woningbouwvereniging. Ik ben persoonlijk assistent van een jonge vrouw met een beperking. Ik doe dit al 5 jaar. Ontzettend leuk om te doen en goed te combineren met de camping. Verder houden we (net als elke Zweed) een winterslaap.”

Corona in Zweden. Hoe erg beïnvloedt dat jullie leven? “Dit jaar hebben we geen Nederlandse gasten op de camping mogen ontvangen. We hebben ook geen familiebezoek gehad. Dat laatste is lastig. Familie meer dan een jaar niet zien, is iets dat we allemaal vreselijk missen.” Verder merken Geraldine en haar gezin maar weinig van de coronacrisis. “ Uiteraard neemt men hier diverse maatregelen. Maar verder wonen we in een piepklein dorpje met ongeveer honderd inwoners, één kerk en één bushalte, that’s it. De buren wonen 500 meter verder, de eerste winkel ligt op 10 kilometer rijden. Volgens mijn man leven we al tien jaar in quarantaine. In grote steden zoals Göteborg is dat een ander verhaal. Maar die stad ligt 100 kilometer verderop, daar komen we bijna nooit.”

Je was ooit columniste voor Veluws Nieuws. Doe je nog wel eens iets met jouw schrijfkunsten? “Nee, helemaal niets. Mijn creativiteit en vrije tijd zitten in de camping. Daarbij schilder ik tegenwoordig. Heerlijk ontspannend om te doen. Zeker in de donkere maanden die komen gaan.” En dan de laatste vraag: komen jullie ooit nog terug naar Nederland? “Dat denk ik niet. Maar zeg nooit nooit. Ik heb ook altijd gezegd dat ik nergens anders zou willen wonen dan in Vaassen. En kijk waar we nu al ruim tien jaar met zeer veel plezier zitten...”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden