Leed?


Foto: Dennis Dekker
Columns

Leed?

Zal corona het komende jaar nog steeds al onze aandacht opeisen? Waarschijnlijk wel, al moet ik eerlijk toegeven dat bij mij de grenzen wel zijn bereikt. De ellende waar we nu inzitten ‘danken’ we aan de 10 tot 15 procent van onze landgenoten die weigert zich aan de afspraken te houden. Wie dit zijn? Ik denk dat de groep die de laatste toespraak van Rutte vanuit het torentje trachtte te verstoren redelijk model staat. En dat de geluiden die zij produceerden representatief zijn voor hun denken en argumenteren. Je kunt daar van alles van vinden en dat doe ik dan ook!

Maar ook sommige ondernemers maakten er een potje van. Zij maakten maar weer eens duidelijk dat wij niet voor niets meesters in de handel zijn en altijd op zoek naar de mazen in de wet. Horeca dicht, via hotelboekingen gaan we toch uit eten. Winkels dicht, dan zetten we voor de deur toch een tafeltje neer. Sommige ketens maakten het helemaal bont. Meuk uit China was ineens essentieel. De nationale worstenverkoper en grootste taartenbakker vond zichzelf ineens onmisbaar in crisistijd. En ook de in Epe gewortelde kleding super bleek ineens onmisbare zaken in z’n assortiment te hebben. Slim ondernemerschap? Ik vind het vooral getuigen van ontbrekend maatschappelijke verantwoordelijkheid en het miskennen van de intenties van de maatregelen. Dit gedrag veroorzaakt mede slachtoffers in ziekenhuizen en verpleeghuizen. Het draagt bij aan faillissementen en mentale zorgen bij andere, kleinere ondernemers. Gelukkig greep de regering alsnog in.

En nu zitten we vlak voor Kerst dus weer allemaal binnen. Kinderen mogen niet naar school, we moeten zoveel mogelijk thuis werken. Reizen is uit den boze, evenals het ontvangen van bezoek van meer dan twee of drie personen. Zoals altijd lijden de goeden onder de kwaden. Allen snakken naar het zo snel mogelijk terugkeren naar het ‘oude’ leven.

Met het vaccin op komst lijkt het einde van onze ellende in zicht. Er mag dus best wat gerelativeerd worden. Hoe erg is onze situatie in vergelijking met de vele oorlogsslachtoffers of de bootvluchtelingen op de Middellandse Zee?

Dichter bij huis moet ik in dit verband denken aan de al lange tijd gesloten bakkerij Elferink in ons dorp. Vrijwel dagelijks loop ik er langs en lees de briefjes op de winkelruit. “Lieve klanten, de laatste paar weken zijn we er achter gekomen dat het herstellen van een herseninfarct zowel fysisch als mentaal erg zwaar is. Fysiek vordert hij goed, activiteiten kosten hem mentaal veel energie. Zodra hij weer kan wil hij weer graag aan de bak. Helaas kunnen we niet in de toekomst kijken om te zien hoe lang het gaat duren. Met vriendelijke groet, familie Elferink”. Hoe erg is in vergelijking met dit leed het zitten in een lockdown van enkele weken?

Ik hoop dat u allen snel in 2021 weer alle vrijheden terug zult hebben. Dat winkels, horeca en andere bedrijven weer open kunnen. Maar ik hoop het toch vooral voor bakker Elferink.

Frits Smit

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden