Foto:
Columns

Puzzelmevrouw

Daar zit ze weer. Aan de kleine rechthoekige tafel in haar woonkamer. Elke keer als ik door deze straat wandel, is dat haar vaste stek. De dame met zorgvuldig opgekamde zilvergrijze haren en een leesbril met glimmend montuur, is druk bezig. Ze puzzelt.

De tafel waaraan vier stoelen staan, is helemaal tegen de achterpui van haar tussenwoning aangeschoven. Zodat er ook het nodige licht van buiten op het blad valt. Een dik bruin kleed maakt dat haar puzzel niet verschuift. Een klein lichtbolletje boven de tafel zorgt voor net genoeg extra kunstlicht zodat ze de stukjes goed kan bekijken. Ze tuurt, ze pakt, ze draait, ze legt aan. Haar puzzel wordt groter en groter. Het duurt vast niet lang meer. Dan is hij af. Vraag is: gaat ze dan een nieuwe bestellen bij de lokale boekhandel? Of gaat haar arm resoluut over tafel en graait ze zo veel mogelijk puzzelstukjes vast om die vervolgens in de doos op de andere stoel te mikken? Zodat ze weer helemaal opnieuw kan beginnen? Wie zal het zeggen.

Natuurlijk, deze dame op leeftijd lijkt druk. Maar je zou ook kunnen zeggen dat ze verder niet veel te doen heeft. Dat ze zoekt naar afleiding. Die talloze journaaluitzendingen en talkshowprogramma’s behandelen tegenwoordig toch alleen maar negatieve onderwerpen. Logisch dat die puzzel haar een passend verzetje biedt. Oké, oké... Deze dame heeft schijnbaar niet veel te doen. Maar je zou ook kunnen zeggen dat ze verder niet veel anders meer heeft. Ze woont alleen, zo lijkt het. Ze zoekt dus naar ontspanning, naar verstrooiing. De aloude puzzel biedt uitkomst. Misschien is ze wel eenzaam. Maar misschien zorgt het gepuzzel er juist wel voor dat dit helemaal niet zo is.

Onlangs liep ik weer door deze straat in Epe. Ik was benieuwd of de grijze dame weer op haar puzzelstekje zat. En ja hoor, daar zat ze weer. Op exact dezelfde plek. Voor haar woning was wél iets veranderd. Op de stoep pal voor haar voordeur, zag ik een oranje logo. Een met verf gespoten icoontje van een envelop. Het is het teken van het nieuwe Eper initiatief Babbelpost. Rotary Club Epe en het platform EpeDoet! (de plek waar vraag en aanbod voor vrijwilligerswerk in gemeente Epe samenkomt) hebben de handen ineen geslagen en bedachten dit project waarbij je contact kunt krijgen met mede-inwoners van de gemeente Epe. Bij Babbelpost draait het om kaartjes versturen. En om aandacht voor elkaar.

In deze coronaperiode zijn veel mensen aan het wandelen. Dan is het voor die wandelaars dus erg gemakkelijk om een paar kaartjes of mooie tekeningen van je kind mee te nemen en die te bezorgen bij mensen die zich aangemeld hebben voor dit project. Wanneer je het leuk vindt om zelf kaartjes te ontvangen, dan kun je je via de site van EpeDoet! (www.epedoet.nl/babbelpost) aanmelden. Babbelpost is overigens niet alleen voor eenzame mensen. Iedereen die het leuk vindt om post te krijgen, kan meedoen.

Weer terug van mijn dagelijkse wandelrondje pak ik een ansichtkaart. Ik begin met schrijven: ‘Dag mevrouw, heeft u uw puzzel al af? Ik hoop dat het gepuzzel zorgt voor de nodige afleiding. Ik hoop daarnaast dat u zich niet al te veel verveelt in deze nare coronaperiode’.

Dennis Dekker

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden