<p>Mevrouw Bijlsma (79) volgt sinds enkele jaren klassiek gitaarles bij Jan-Bertil Pool. &quot;Het geeft me zeer veel plezier&quot;, aldus de oudste muziekleerling van Cultuurplein Noord Veluwe. Foto: Dennis Dekker&nbsp;</p>

Mevrouw Bijlsma (79) volgt sinds enkele jaren klassiek gitaarles bij Jan-Bertil Pool. "Het geeft me zeer veel plezier", aldus de oudste muziekleerling van Cultuurplein Noord Veluwe. Foto: Dennis Dekker 

(Foto: Dennis Dekker)

79-Jarige Epese volgt klassiek gitaarles

Epe - Paula Bijlsma uit Epe is 79 jaar jong. Dat bijvoeglijke naamwoord staat er bewust bij, want als je weet wat ze allemaal nog om handen heeft, dan blijkt onmiskenbaar dat leeftijd geen vat op haar heeft. Zo geeft mevrouw Bijlsma onder meer Turkse les aan de Volksuniversiteit Zwolle en verder speelt ze gitaar. Dat eerste doet ze al heel wat jaartjes. Dat laatste heeft ze recentelijk (weer) opgepakt. Zo’n vijf jaren geleden bedacht de Epese dat haar akoestische gitaar toch wel vaak roerloos in de hoek van de kamer stond. “Ik ben gitaarles gaan nemen bij Jan-Bertil Pool. Het vergt heel wat doorzettingsvermogen, maar ik vind het zeer uitdagend om te doen.” De oudste muziekleerling van Cultuurplein Noord Veluwe pakt de gitaar erbij en voegt de daad bij het woord.

(door Dennis Dekker)

Sindsdien vliegen de (veelal) klassiek getinte stukken figuurlijk bij haar man Wim om de oren. “Hij heeft minder met muziek dan ik, maar hij vindt het ook wel leuk, volgens mij.”

Het is overigens niet zo dat mevrouw Bijlsma ‘helemaal op nul’ moest beginnen. In het verleden speelde ze ook al gitaar. Toch viel het haar best tegen om deze bezigheid weer serieus op te pakken. “Van fietsen zegt men altijd dat je het nooit verleert. Bij gitaarspelen is dat wel anders. Ik moest er echt weer in komen. Maar ook hier blijkt: als je gemotiveerd bent, dan lukt het. Natuurlijk; je moet er veel tijd in steken. Anders wordt het niets. Dat geldt natuurlijk voor alles waar iemand beter in wil worden.”

Turkse les

Net als het geven van Turkse les bij de Volksuniversiteit Zwolle (mevrouw Bijlsma geeft deze periode online les aan twee groepen), is gitaarspelen een uit de hand gelopen hobby, aldus de Epese. Al heeft de muziek wel altijd een wezenlijke plek in haar leven gehad. Ooit, toen ze nog in Den Haag woonde, mocht ze van haar ouders al naar de Rotterdamse Volksmuziekschool. Daar leerde mevrouw Bijlsma noten lezen. Na enkele jaren vioolles, bleek ze uiteindelijk definitief voor een ander instrument te vallen: de akoestische gitaar met nylon snaren. “Ik had heel wat jaartjes les, maar kreeg het vervolgens druk met mijn werk en met andere dingen. Daardoor stond de gitaar vooral als kunstobject in de kamer.”

 ’Ik geniet zeer van de nieuwe muziek’

Ze verhuisde van het westen naar Epe en plaatste de gitaar ook daar weer in de woonkamer. “Ik heb hem deze jaren maar vrij weinig aangeraakt. Hooguit om hem schoon te maken.” Zo’n vijf jaren geleden was het zo ver. “Ik dacht: het is nu of nooit. Ik begin er weer aan.” Mevrouw Bijlsma zocht contact met Cultuurplein Noord Veluwe en volgt sindsdien wekelijks les. Klassieke stukken uit de Middeleeuwen komen voorbij, maar ook romantische werken uit de 19e eeuw, Braziliaanse samba’s met mooie zwierige akkoordenwisselingen en zelfs popmuziek. “Zo heb ik Let It Be van The Beatles wel eens geoefend. Jan-Bertil zoekt de stukken uit waarvan hij denkt dat ze bij me passen. Daarbij moet ik ze qua niveau natuurlijk aankunnen. Dat Beatlesliedje vond ik overigens net zo moeilijk als die klassieke werken.”

Iedere maand begint ze aan een nieuw stuk en elke dag oefent ze trouw. Meestal ‘s avonds, direct na het eten. “Alleen op zaterdag schiet het er bij in. Dan ben ik te druk met andere dingen zoals boodschappen doen en het huishouden.” Dat ‘dagelijks bijhouden’ is overigens essentieel wanneer je een muziekinstrument wilt bespelen, ervaart mevrouw Bijlsma. “Anders ben je het zo weer kwijt.” De tokkelenbezigheden geven haar veel voldoening. Ze blijft er misschien zelfs wel jong bij, concludeert ondergetekende voorzichtig. Maar daar is de geïnterviewde het totaal niet mee eens. “Een dergelijke hobby zoals gitaarspelen doe je niet omdat je jong wilt blijven. Dat vind ik echt onzin. Ik doe het omdat ik het leuk vind. Ik zie wel wanneer ik stop.”

Martinez

Aan het instrument zal dat in ieder geval niet liggen. De gitaar glimt je tegemoet. De aloude Spaanse gitaar is recentelijk ingeruild voor een nieuwe, vertelt mevrouw Bijlsma. “Ik had die oude al vanaf mijn jeugd. Die was toch echt aan vervanging toe. In Zwolle heb ik deze nieuwe gitaar gekocht: een Martinez.” Je zou, vanwege de merknaam, kunnen denken dat de gitaar in Spanje gemaakt is. Maar niets is minder waar. De gitaar is geproduceerd in China. “Heel eerlijk? Het maakt mij helemaal niet uit waar de gitaar vandaan komt. Hij klinkt écht fantastisch mooi, ik geniet er enorm van.” Ze plaatst de ronding van de klankkast van het instrument op haar gebogen been en begint weer te spelen...

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden