Wethouder Carla Broekhuis: ‘Een samenleving maak je samen’


<p>Wethouder Carla Broekhuis.</p>

Wethouder Carla Broekhuis.

(Foto: Willem Gunneman)

Wethouder Carla Broekhuis: ‘Een samenleving maak je samen’

Hattem - De cadans van het boemeltreintje Apeldoorn-Zwolle klinkt door de kamer. De woning boven het aloude station is een warm huis. Groots en hoge raampartijen. Voor Carla Broekhuis - Bonte een plek vol dierbare herinneringen. Opa van Erven, mijn grootvader van moeders’ kant, werkte bij het spoor en bood zijn kinderen en kleinkinderen gastvrij onderdak. “We hadden het niet heel breed. De eerste jaren woonden we boven het station. Daarna zijn we verhuisd naar de Zandkamp. Ik heb een heerlijke jeugd gehad.” 

(door Willem Gunneman)

 De uitvoeringen van Advendo zijn een jaarlijks hoogtepunt voor Carla Broekhuis, wethouder in Hattem. “Ik hoop dat het snel weer kan. Ik snak naar een klucht. Evenals het publiek. Toneelspelen is een geweldige uitlaatklep. Ik speel al heel wat jaren. Vorig jaar ben ik gevraagd voor een rol in ‘Zo gaan we allemaal’, Een heel bescheiden rolletje overigens, maar bijzonder. Een stuk rond 75 jaar bevrijding dat speelt op diverse locaties bij Molen de Vlijt. Het stuk vertelt het verhaal van de Joodse broers Herman en Eduard Snatager. De broers duiken onder bij Anna Visser die in Wapenveld een winkeltje in textiel bestiert. Na de oorlog besluit Herman terug te gaan.Eduard smeekt hem vergeefs om te blijven. ook is er in het stuk aandacht voor de nabij de molen neergestorte Halifax en het malen van ‘smokkelrogge.’ Naast veertig amateurspelers hebben spelen Artez-studenten een rol, klinken er Joods-Jiddische liederen en speelt de muziekvereniging. Ik speel de rol van Ellie: een nicht van één van de broers. Het stuk stond afgelopen jaar op de agenda, het wordt naar verwachting 18 september 2021. De maandag er na spelen we het stuk voor schoolkinderen. Momenteel repeteren we digitaal. Ik kijk er echt naar uit.”

Babbelaar

“Toneel heeft er altijd wel ingezeten denk ik. Ik ben van nature een babbelaar. Onlangs bladerde ik door een stapeltje lagere schoolrapporten. Bijna ieder jaar staat er, met pen geschreven: ‘praat te veel en luid op’. Vroeger zat ik op gym. Jongens gingen naar voetbal. De uitvoeringen vond ik prachtig. Nog steeds heb ik een gezonde spanning voor ik het toneel op moet.”

Generaties

Op tafel ligt een handvol foto’s. Foto’s vol herinneringen. Opgegroeid met liefde in een echt arbeidersgezin. Vader werkte als spuiter bij de AVO (later de Holec) en als grondwerker bij van Gelder. “De leidingen die nu worden vernieuwd in de binnenstad heeft mijn vader nog gelegd. De hoogste tijd dus.” Samen bladeren we door een fotoboek met foto´s van Hattem 700 en een hele generatie. Moeder Bonte- van Erven, Carla, dochter Marinda en kleindochter Lieke. Een bijzonder moment. “Ik ben een familiemens. Verknocht aan Hattem. Inmiddels meer dan veertig jaar getrouwd met Arend. Ontmoet bij Snackbar Bouwmeester, waar we allebei wat bij verdienden. Toen we de kans kregen om zelf een snackbar over te nemen hebben we geen moment geaarzeld den en zijn we er ‘vol’ voor gegaan.” ‘Snackbar Rave’, of te wel Arend en Carla, was jarenlang een begrip aan de Geldersedijk.

Wethouder

“Het wethouderschap kwam toevallig op mijn pad. Eerlijk gezegd past het me best. Als wethouder kan ik daadwerkelijk iets betekenen voor de stad en krijg ik de kans om mooie initiatieven te ondersteunen. De zorg voor een goed minimabeleid en aandacht voor vrijwilligers en mantelzorgers staat mij na aan het hart. Het cement van onze samenleving. Het zit in mijn rode hart. Als echte PvdA’er vind ik het belangrijk om het verschil te maken. We dreigen elkaar veel te vaak uit het oog te verliezen. Juist in een tijd dat we naast elkaar moeten staan en meer naar elkaar om moeten kijken.”

Samen

“Een samenleving maak je samen. Het woord spreekt voor zich. Als wethouder ga ik dan ook graag het gesprek aan met iedereen. Het helpt me bij het doen van mijn werk. De gemeenteraad en het college van Burgemeester en Wethouders zijn er immers voor alle inwoners.”¨Duidelijke taal, daar houd ik van. Misschien zelfs een vleugje dialect. In de raad gaat het er soms formeel aan toe, zeker wat het taalgebruik betreft. Dat mag best wat eenvoudiger. Ook dat is samen: het spreken en schrijven van een taal die iedereen begrijpt: leesbare stukken en verhalen. Wat dat betreft ligt er nog een taak”, lacht Carla. “Een taak voor de hele overheid.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden