Logo veluws-nieuws.nl


Foto: Dennis Dekker
Columns

Het Grote Geheim

Heel eerlijk? Wij zaten er als ouders toch wel een beetje tegenaan te hikken. Wanneer vertellen we het hem? Hoe zal hij reageren? Vermoedt hij misschien al iets?

Toch deden we niets. Waarom? We wilden eigenlijk liever niet dat het stopte. Dat plezier in z'n ogen tijdens de intocht, die opwinding wanneer hij 's ochtends naar zijn schoen snelde, het was bijna onbetaalbaar voor ons. Dat pure gevoel wil je als ouder eigenlijk niet verstoren. Dus wij waren de afgelopen jaren nog steeds al zijn verlanglijstjes aan het verzamelen, tekeningen voor de goedheiligman aan het bundelen en briefjes en wensen aan Sinterklaas in sierlijke, bijna onherkenbare krulletters aan het beantwoorden. Toch was de helft van zijn klas er al wel van op de hoogte. Dat zorgde bij ons voor onrust. Je hebt liever niet dat je kind dit Grote Geheim van klasgenootjes hoort.

Combi-klas

Toen mijn vrouw in aanraking kwam met een geweldig boek ('Sinterklaas voor grote kinderen'), leek dat het perfecte moment om hem iets wijzer te maken over het echte verhaal rondom dit volksfeest. Toch tikten de maanden voorbij. 'Joh, het is nog lang geen 5 december, hij denkt er nu helemaal nog niet over'. Wij waren de 'Sintsituatie' kunstmatig aan het rekken. Eigenlijk wilden we het allerliefst dat hij heel zijn leven bleef geloven.

De zomervakantie kwam. Weken achtereen vrij; dat moest een prima mogelijkheid zijn. Daarbij kwam: zijn groep 6 ging een combi-klas vormen met groep 8. Dát scenario was voor ons natuurlijk helemaal een stok achter de deur. Het schooljaar begon. Toch deden we ook de afgelopen weken niets. Wat als hij kwaad op ons zou worden? Dat we hem als ouder zo lang voor de gek hadden gehouden? Het baarde ons een beetje zorgen.

De chocoladeletters liggen inmiddels al weer weken in de winkels. Langer wachten kan eigenlijk niet meer. Afgelopen weekend kreeg hij daarom eindelijk het bovengenoemde boek. Ik maakte foto's en filmde zijn reactie. Enigszins zenuwachtig keken mijn vrouw en ik elkaar aan. Dit was hét moment. In dit boek las hij met spanning in zijn ogen wie Sinterklaas écht was, welke wonderen hij verrichtte en waarom deze bisschop uit het Turkse plaatsje Myra ooit heilig werd verklaard.

Toen het boek uit was, zat die spanning nog steeds in zijn ogen. Want ineens was hij deelgenoot geworden van Het Grote Geheim. We waren opgelucht. Zijn reactie was prachtig. Hij nam zijn taak zeer serieus. Ook hij ging absoluut niets zeggen tegen jongere kinderen. Aan alles was te zien dat hij dat hij dat oprecht meende.

Toch had hij nog wel een paar vragen. "Kunnen we het Sinterklaasjournaal dan nog wel kijken?" Maar natuurlijk kan dat, reageerden we. We vertelden enthousiast dat wij dat na al die jaren ook nog steeds met veel plezier doen. "En die cadeaus? Die blijven toch ook nog wel?" We lachten en bevestigden die vraag. Je zag dat er bijna letterlijk een last van zijn schouders viel. Heel even leek het er daardoor op dat hij eigenlijk al veel langer iets vermoedde, maar gewoon bang was dat de te ontvangen cadeaus dan ook passé waren. Z'n slotconclusie: "Dus eigenlijk is er niets veranderd?" We knikten.

Dennis Dekker

reageer als eerste
Meer berichten