Logo veluws-nieuws.nl


Foto: Dennis Dekker
Columns

Draaideur

Het personeel loopt naar buiten. Ze zoeken hun weg naar het naderende avondmaal. 't Is even voor zessen. Ook bezoekers en patiënten komen langs. Als bijenzwermen zoemen de verhalen langs me heen. Verandering is de enige constante in dit ziekenhuis. Alhoewel, de draaideur wentelt ook onverdroten door.

"Het is inderdaad een serieus zware pallet. Denk even mee, waar láten we dat kreng?" De baliemedewerker grijpt naar z'n portofoon. Hij draait het volume lager. Geschrokken spiedt hij rond of iemand er hinder van ondervonden heeft. Men kijkt niet op of om.
"Ja maar, ik héb ook een prima leven in mijn eentje", meldt een passerende man emotioneel. De sportieve vijftiger heeft hagelwitte oordopjes in en praat terwijl hij de gsm recht voor zijn mond houdt. Stiekem tuurt hij naar de passerende jonge vrouw op haar hippe sneakers. Zijn blik blijft iets te lang op haar lichaam gericht. De aandacht wordt opvallend. Ze ziet dat hij kijkt en wendt haar hoofd af.
Een schoonmaakster mopt de vloer. Ze groet alle passanten uiterst vriendelijk. Het hoort een beetje bij haar baan, zo lijkt 't. Naast vegen en schrobben, heeft ze overduidelijk een andere functie: iedereen in dit ziekenhuis een goed gevoel geven. Daar doet ze enorm haar best voor. Dat is wel duidelijk.

"Hij is eigenlijk niet meer bedrijfszeker. Het duurt hooguit een half jaar en dan is 'ie kapot. Daar kun je donder op zeggen", zegt de ene man in een lange witte jas tegen de andere. Stethoscoop bungelt om z'n nek, hij heeft een dossier in de rechterhand. Even denk je aan een verouderd apparaat in de operatiekamer. Maar dan reageert de ander: "Wat kost een nieuwe bladblazer eigenlijk?"

Niet veel later presenteert de draaideur een jongen met een volgepakte koffer. Onzeker kijkt hij rond. Net of hij de juiste incheckbalie op Schiphol niet kan vinden. "Afdeling 1b?", informeert hij gehaast. De patiënt wordt doorverwezen naar de overkant van de weg. Daar zit het officiële aanmeldpunt van dit ziekenhuis. Hij keert om en wordt bijna omver gelopen door een gesjeesde kerel met een zonnebril op zijn voorhoofd. De 'Ray-Ban man' zoekt ook contact met de baliemedewerker. Hij heeft 'hoge nood'. Nog erger: hij 'houdt het niet meer'. Je ziet de baliemedewerker denken. Volle blaas versus patiënt met koffer. Een minuutje plassen in een ziekenhuistoilet is toch heel iets anders dan voor onbepaalde tijd opgenomen worden omdat er een operatie plaatsvindt. Ietwat nors wijst hij waar de wc's zich bevinden.

Een groepje jongeren krijgt een rondleiding door het ziekenhuis. De woordvoerder verhaalt enthousiast over deze afdeling. Men drinkt een glas wijn. Voor hen is het een fijne avond. Daar denkt de patiënt voor afdeling 1b vast anders over, zo spookt het door mijn hoofd. Of de vrouw die met een jongere versie van haarzelf langsloopt. "Hij vertelt iedere dag hetzelfde verhaal. Dat is op zich niet erg, daar ben ik inmiddels wel aan gewend. Maar vandaag kreeg ik de indruk dat hij me soms niet meer herkent. Misschien moeten we toch maar eens informeren of een verzorgingshuis niet een veel beter idee is. Ik wil alles voor je vader doen, dat weet je. Maar het houdt een keer op."
Ik zit hier nog geen uur. Maar in dit ziekenhuis gebeurt van alles. En de draaideur cirkelt onverdroten door...

Dennis Dekker

reageer als eerste
Meer berichten