Logo veluws-nieuws.nl


Foto: Dennis Dekker
Columns

Dikkop versus Kiloknaller

'Het jaar 2018 gaat mijn jaar worden!'. Ik hoor het mijn lief zeggen en kan alleen maar wensen dat haar goede voornemen uitkomt. Door veel familiaire zaken én vanwege de continu overlopende bak met werkzaamheden in zake haar succesvolle online magazine, hoop ik oprecht dat het goede voornemen van mijn wederhelft slaagt. Ze wil meer rust, meer tijd voor zichzelf en daarmee meer geluk in haar leven. Laat me eerlijk zijn: dat is haar van harte gegund.

Het doet me meteen ook denken aan mijn eigen goede voornemens. Doorgaans heb ik die niet echt. Natuurlijk, als ik iemand op straat tegenkom die zegt dat ik 'er goed uit zie', dan weet ik heus wel dat er weer 5 kilootjes af mogen. Maar om nu te zeggen dat dit per januari een concreet doel is? Nee. Niet bepaald. Alhoewel; laatst werd ik tijdens een verjaardag een stuk directer benaderd. Ik had toch wel 'een hele dikke kop gekregen'. Misschien was dit het moment dat ik me tóch meer aangesproken moest gaan voelen.

Ik las recentelijk in de Stentor dat een sympathieke, en goed uitziende (ja, hij hoorde dat ook vaker), dagkrantcollega in 6 weken tijd minimaal 10 kilo wilde afvallen. Sterker: deze Apeldoornse sportjournalist had er zelfs een rubriek bij bedacht met de welluidende titel 'Kiloknaller'. Reductie van vetpercentage, fit en vitaal worden; een goed voornemen en een prachtstreven werden door deze verslaggever lekker enthousiast samengesmeed. Het resultaat na intensief sporten en veel gezonder eten? Na de talloze bemoedigende woorden en high fives, maar ook na de vele (alcoholische) verleidingen die hij bijna stelselmatig afsloeg? Een vetreductie van 5,9 procent en een gewichtsverlies van 7,5 kilo. Chapeau Walter! Een welgemeend compliment van deze dikkop is op z'n plaats.

Gummetje

Heel eerlijk? Walters prachtresultaat inspireert me zeker wel om ook gezonder te gaan leven. Toch zou ik het tussen kerst en oud en nieuw nog niet willen dopen tot mijn goede voornemen voor 2018. U weet wel: na één oliebol van die illustere kraam op de Hoge Weerd wil je er al snel nog één (en nog één en nog één). En, tja, dat combineert toch wel erg fijn met één of twee speciaalbiertjes. Of zo'n overheerlijke fles rode wijn. U begrijpt: mijn goede voornemen is enkel ietwat vaag met potlood in de agenda gezet. En ik heb het gummetje er meteen naast gelegd om de boodschap voorgoed uit te wissen wanneer het (weer) misgaat. Al weet je het natuurlijk maar nooit en zou de volgende editie van deze maandelijkse column zo maar over mijn gewichtsverlies van 4,3 kilo kunnen gaan. Wel jammer dat de verjaardag waar ik die meneer zie, altijd pas veel later in het jaar plaatsvindt. Zo kan het dus zo maar zijn dat er van mijn goede voornemen niets over is. Of beter gezegd: niets meer te zien is.

Dat is meteen ook wat ik tegen goede voornemens heb. Vrij vaak draait het uit op niks. Dan worden ze keihard achterhaald door de harde waarheid die 'Sjaak Afhaak' heet. Al weet ik door de zelfverzekerde blik van Walter vrij zeker dat het met hem wel goed komt. Nu ik nog...

Tot slot wens ik ook u heel veel sterkte toe met al uw goede voornemens. En bovenal hoop ik dat 2018 inderdaad hét jaar van mijn lief wordt.

Dennis Dekker

1 reactie
Meer berichten