Foto: Gerard Libert
Columns

Al weer alarm

Als er een code oranje weeralarm afgekondigd wordt zoals dat in december gebeurde, dan kun je beter goed luisteren en je gedeisd houden. Binnen blijven, ramen en deuren gesloten houden, luiken dicht en zandzakken voor de deur. De schuilkelders opzoeken, vrouwen en kinderen eerst. Alle hens aan dek of beter beneden deks. Radiostilte in acht nemen, opgeladen smartphone standby met NL alert paraat en zorgen dat voedsel, drank en een zaklantaarn en als het even kan een handig aggregaat aanwezig zijn. Sluizen dicht en de loopgraven bemand. Auto afgetankt om bij eventuele evacuatie weg te kunnen.

Het ging nog meer dan normaal over het weer in Nederland. We blijken vergeven te zijn van weergoeroes, onheilsprofeten en andere wandelende depressies van KNMI en van allerlei regionale en lokale omroepen en allemaal krijgen ze zendtijd en tussendoor, want je weet maar nooit, is er natuurlijk buienradar. Ons nationale stokpaardje en erfgoed, en dat past weer prima bij dat andere erfgoed: erwtensoep, rookworst en stamppot, al hamsterend ingeslagen bij onze nationale grootgrutter.

Natuurlijk gaat het dan over sneeuwstormen die ons land teisteren en over nog meer koufronten die recht op ons afkomen, over hoog water en kruiend ijs, spiegelgladde wegen en auto's in de sloot, over de hard slinkende zoutvoorraad en lege winkelschappen, over files van hier tot Parijs en terug, over gestrande treinreizigers en afgelaste vluchten, over vastgevroren zwanen in de sloot en wissels op het spoor en natuurlijk, hoe kan het ook anders, over nerveuze rayonhoofden die zich afvragen of de tocht der tochten, nu eindelijk door kan gaan.

Wij lijken met ons allen op angsthazen die naar hogere delen vluchten of als bange kerstkonijnen die zich zo diep mogelijk onder de grond verstoppen. We nemen massaal vrije dagen op en gaan thuis werken, of onze wintervoorraden aanvullen. We laten ons te gemakkelijk lamleggen door paniekaanvallen van 'deskundigen' en verzekeraars en de BV Nederland valt stil, in afwachting van wat komen gaat. Niets lijkt meer belangrijk, want wie code oranje negeert die is eigenlijk een beetje asociaal en iemand die toch naar zijn werk gaat een beetje dom en heel onvoorzichtig.

Onderwijl zijn kinderen aan het sleetje rijden, sneeuwballen gooien en sneeuwpoppen maken. En dat is goed voor ze, want van teveel naar schermpjes kijken worden ze dom en stekeblind. Kortom, er is gelukkig ook nog tijd voor winterpret. Toch nog iets goeds aan dit winterweer. Ondertussen droomden we van een knisperend witte kerst, want dan ben je toch vrij. Als het daarna maar heet water zou regenen, om er maar weer zo snel mogelijk af te zijn. Wintersport is leuk maar bij voorkeur in andere landen.

- Wordt vervolgd -

Meer berichten