Foto: Gerard Libert
Columns

Weeralarm (2)

Het is pas echt mis als ze code rood gaan roepen, dan is het einde der tijden nabij. Dan kan de balans opgemaakt worden en zijn onze dagen geteld. Dan zijn we collectief in shock. Dan is een nieuwe zondvloed of een nieuwe ijstijd of iets anders rechtstreeks vanuit de hel onderweg, waardoor zo ongeveer half Nederland onder water komt te staan en dichtvriest en de andere helft wordt weggeblazen, uitgerookt of gaar gestoomd.

Als zelfs de elfstedentocht niet doorgaat vanwege extreme ijsgang en Siberische koude, als er ijsberen rondlopen in de Kennemerduinen en pinguïns gespot zijn aan het Veluwemeer, als de leden van het Koningshuis naar elders geëvacueerd worden. Als camping Oranje ontruimd wordt en radio Oranje weer in de lucht gaat. Als zelfs de wintersportgebieden niet meer bereikt kunnen worden, dan is de brand aan het dak, dan zijn de rapen gaar, de files niet meer te meten, de treinenloop totaal ontregeld, de vliegvelden gesloten, de scholen en sporthallen gevorderd voor noodopvang, internet uit de lucht, Twitter en Facebook niet meer te gebruiken, zelfs niet voor fakenieuws, dan is het volk redeloos, de regering radeloos en het land reddeloos. Kortom, dan bevinden we ons in een nieuw rampjaar. Dan worden schapen van bokken gescheiden, het kaf van het koren, de hanen van de hennetjes, de goeden van de slechten, de cowboys van de indianen, de christenen van de anderen. Dan is er nog maar één oordeel; het laatste! Wie bij code rood nog buiten aangetroffen wordt, die wordt door mannen in witte pakken om veiligheidsreden preventief geruimd.                

Alleen kerkbezoek is nog toegestaan, waarbij om het schijnbaar onmogelijke gebeden wordt en op wonderen iets langer gewacht moet worden. Vraag me wel eens af, hoe zouden ze dit doen in landen met krakende breuklijnen in de aardkorst, met op klappen staande vulkanen, met zwakke of helemaal geen dijken en tsunami's voor de kust, met aardbevingen, aardverschuivingen en lawines, met maffiaregimes, met enge fundamentalisten of criminele organisaties, met slechte hygiëne, armoede en milieuvervuiling, allerlei vreselijke ziektes en nauwelijks medicijnen, mislukte oogsten en heel veel loslopende wilde dieren? Of zouden ze daar wat anders aan hun hoofd hebben? Dat zijn van die landen die constant in code rood verkeren en een code geel of groen graag eens zouden willen meemaken.

Inmiddels zijn wij tot code geel teruggebracht en zijn strooizout, sneeuwschuivers en ijskrabbers nauwelijks meer leverbaar, of nu even niet meer nodig, daar de ontdooiing van ons land alweer een feit is. Geen nood, de winter is net begonnen en er zullen nieuwe ijstijden volgen. Onderwijl blijven we natuurlijk praten over het weer, desnoods het weer in onze buurlanden. De gevolgen van te droog of te nat weer, dat is pas nieuws wat de mensen pakt. Bosbranden, overstromingen, verdroging en hongersnood, aardverschuivingen en modderstromen, tsunami's en tropische stormen, smeltende permafrost en de toename van broeikasgassen. Dat is pas code rood. Diep bloedrood. En wij maar jammeren over 20 centimeter sneeuw, bladeren op de rails, 1000 kilometer file, gestrande reizigers, te laat afgeleverde pakketjes of die niet bezorgde ochtendkrant en wel 10 auto's in de sloot. Dat is code schaamrood en dat is ergercode groen en geel.

Gerard Libert

Meer berichten

Shopbox