Logo veluws-nieuws.nl


Portret uit 1920 van Jo van Poelvoorde, de echtgenote van Anton Pieck. Pieck heeft weinig portretten gemaakt. Het Anton Pieck Museum heeft dit portret kunnen kopen en het is nu te zien in het museum.
Portret uit 1920 van Jo van Poelvoorde, de echtgenote van Anton Pieck. Pieck heeft weinig portretten gemaakt. Het Anton Pieck Museum heeft dit portret kunnen kopen en het is nu te zien in het museum.

Zeldzaam portret van Pieck in pastel

Hattem -Het leven van Anton Pieck werd in 1914 onderbroken door het uitbreken van de eerste wereldoorlog. Pieck moest met zijn lichting 1915 in dienst. Hij werd goedgekeurd en ingeschreven.

'Jij, …wat ben je van je vak, jij?'

'Tekenaar en kunstschilder. '

'Prachtig, dan kun je hier meteen de wc's witten.'

Hij kwam te liggen in de Haagse Oranjekazerne en moest drie en een half jaar dienen. Een totaal ander leven. Maar zijn tekenarbeid gaat ondertussen door. Zittend op z'n strozak kon hij zijn koperplaat bewerken om etsen te maken. Z'n kameraden, die hem graag bezig zagen, profiteerden hiervan. Als herinnering aan die kazernetijd, bewaart menigeen nog een Pieckje. In de jaren 1916 en 1917 maakte hij wel veertig etsjes van Amersfoort, waar hij toen enige tijd was gelegerd.

Een van zijn militaire kameraden, Hendrik van Poelvoorde, kwam regelmatig op zijn atelier. Deze was zelf amateur-tekenaar en erg geïnteresseerd in het werk van Pieck. Ook de gesprekken met Pieck vond hij boeiend. Zijn zuster Jo luisterde altijd naar z'n verhalen, zonder echter enthousiast te worden. Zij was zelf heel creatief. Als weefster had ze bijna anderhalf jaar in Zweden gewerkt en de Zweedse weeftechniek meegenomen naar Nederland. Zij werd lerares aan de Koninklijke Nederlandse Weefschool. Door de oorlog kon ze echter niet meer aan grondstoffen komen. Daar ze niet zonder werk wilde zitten, ging ze tijdelijk werken bij het ministerie van koloniën. Ze miste haar creatieve werk en gesprekken met scheppende mensen. Haar broer probeerde haar over te halen om eens mee te gaan naar het atelier van Pieck, waar het zo gezellig was. Aanvankelijk dacht ze daar niet over maar Hendrik bleef aandringen en verhalen vertellen over 'die stille man en zijn boeiende oeuvre' . Met humor kon Jo terugblikken op de tijd van hun kennismaking: 'hij zegt bijna niets, je moet de zinnen uit hem trekken'. Ze begonnen elkaar meer te zien en raakten zeer innig bevriend. Anton bleek langer vertrouwelijk te kunnen praten dan Jo voor mogelijk had gehouden. Ze kwamen elkaar nader en voelden dat ze niet zonder elkaar konden. Ze trouwden in 1922.

Pieck heeft weinig portretten gemaakt. Misschien zag de introverte kunstenaar op tegen werk waarbij hij zich al te zeer moest verdiepen in de ander. Zeker was hij huiverig voor op- en aanmerkingen want het portret is toegankelijk voor kritiek van iedereen. Van zijn vrouw tekende hij een schitterend portret in pastel. Het Anton Pieck Museum heeft dit portret kunnen kopen en het is nu te zien in het museum.

www.antonpieckmuseum.nl

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox