Logo veluws-nieuws.nl


Foto: Dennis Dekker
Columns

De banen van vaders

Vroeger, toen ik een jaar of 9 jaar was, keken mijn vriendjes en ik heel erg tegen onze vaders op. Natuurlijk was hun baan daar één van de redenen van. Hier hadden wij het samen dus vaak over. Toegegeven: de ene job kreeg meer aandacht dan de andere. Die vader die ambtenaar was, werd bijvoorbeeld niet echt vaak aangehaald. De pa die bij een welzijnsinstelling werkte ook niet en accountant zijn bij een vereniging van woningcorporaties was eerlijk gezegd (sorry pa) ook niet heel erg sexy vertelmateriaal.

Vaders die in de bouw werkten, dát was wel tof. Totdat één van hen afgekeurd thuis kwam te zitten vanwege een slepende hernia. Toen was die bouwwereld ineens een stuk minder aansprekend. Eigenaar zijn van een winkel in het dorpscentrum, was wat ons betreft wél te gek. Of die vader die 'onderzoeker' was: ook mooi. Al snapte ik eerlijk gezegd nooit echt goed wát hij precies onderzocht. De vader die vrachtwagenchauffeur was, sprak eveneens zeer tot de verbeelding. Rijden in zo'n immense truck, dagen achtereen weg, veel naar het buitenland. Vroeg op, maar doordeweeks ineens wel weer een paar dagen achter elkaar thuis: dát was vrijheid. Wij vonden dat prachtig. De vader die mede-eigenaar was van een transportbedrijf, was om dezelfde reden populaire gespreksstof. Die vrachtwagens en opleggers! Wow! Op zaterdagochtend speelde ik wel eens in hun bijhorende garagebedrijf. Helemaal top. Maar dat hij op die dag óók van 's morgens vroeg tot 's avonds laat werkte, daar dacht ik natuurlijk niet aan.

Er was één vader die wat mij betreft wel een heel bijzondere baan had. Deze pa was muzikant. Niet in een bandje ofzo, hij was vaste organist bij de kerk. Daarnaast begeleidde hij als pianist en dirigent vele koren in den lande. Ik vond dat prachtig. Het zou maar zo kunnen dat mijn liefde voor muziek daar ooit ontstaan is. Die muzikale vader is inmiddels 73 jaar. Een paar jaar geleden nam hij na 56 (!) jaar afscheid als organist bij de kerk. Komende zaterdag stopt hij ook met zijn werkzaamheden als dirigent. De afgelopen jaren interviewde ik hem regelmatig. Tijdens één van die gesprekken, vertelde ik over de praatjes die ik als 9-jarig jochie met mijn klasgenootjes had. Ik meldde daarbij dat zijn baan voor mij misschien wel het meest aansprekend was. Hij reageerde: "Ik had oprecht de mooiste baan die er is. Al hebben mijn kinderen toen niet echt veel aan me gehad. Bijna dagelijks ging ik aan het eind van de ochtend weg om 's avonds pas laat terug te komen. En als ik dan een keer thuis was, wilde (en moest) ik studeren. Uren studeren."

Nu is mijn eigen zoon 9. Ik denk aan de vergelijkbare conversaties die hij ongetwijfeld ook heeft. Dat hij dan hoort over die vader die verkoper is, of binnenschipper, of politiechef, of brandweerman. En daar vervolgens op reageert en vertelt dat zijn vader 'heel veel' thuis is. Maar dan wel bijna altijd achter de computer zit, vaak ook nog met de deur van z'n kantoortje dicht. Dat z'n vader af en toe met iemand moet praten en daar dan verhaaltjes over schrijft. 'Ja, ik zie hem heel vaak, maar hij speelt eigenlijk helemaal niet zo veel met me.' Ik hoor het hem bijna letterlijk verkondigen. Ook niet echt sexy vertelmateriaal, inderdaad. Toch spreek ik hierbij de wens uit dat ik ook tot m'n 73e met dit werk door mag gaan. Want ik heb oprecht de mooiste baan die er is. Nu maar hopen dat mijn zoon dat ooit ook gaat inzien.

Dennis Dekker

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox