Foto:

Lezing over diverse culturen in EGW

Epe - Op het projectiescherm prijkt een foto. De Koerdische vlag wordt gecombineerd met een stel sterke dames. Dat beeld is veelzeggend voor wat er deze middag allemaal komen gaat. Dit wordt de middag van een sterke Epese vrouw die oorspronkelijk uit een andere, arme cultuur komt, maar zich in dit land heeft opgewerkt tot succesvol ondernemer...

(door Dennis Dekker)

Als de lichten uit gaan en de muziek aan, start Nurcan Hogeboom-Akar, samen met zes vriendinnen, met een Turkse dans. Een kleurrijke jurk, rinkelende gewaden, gejoel en gejuich. Nadien kunnen de aanwezigen niet anders dan een welgemeend applaus geven. Ze 'zegent' een ieder vervolgens met een frisse, citroenachtige eau de cologne en laat 'lokum' (Turks Fruit) ronddelen. "Want zoet eten, zorgt er voor dat je zoete praatjes hebt, zo zeiden wij vroeger altijd." De middag is begonnen.

De rubriek heet 'Epenaar aan het woord'. Deze reeks uit de koker van de programmaraad van het Eper Kulturhus EGW laat iedere maand iemand anders een interessant verhaal vertellen. Soms is het een politiek kopstuk, dan weer een ondernemer die een bijzonder verhaal heeft. Dit keer is Nurcan Hogeboom-Akar aan de beurt. De eigenaresse van Haarstudio Top Chic vertelt het publiek bewust niet zo veel over haar onderneming. "Dat weet iedereen allang." De reden waarom ze vandaag spreekt, is een wezenlijke andere.

De Epese vertelt over haar roots, haar familie en over de stap die haar vader ooit maakte van z'n arme Turkse woonplaats Kars naar het onbekende dorp Epe. "Mijn vader is hier in 1974 komen wonen. Hij werkte bij de toenmalige slachterij Niers. Ik woon sinds '77 in Epe." Nurcan vertelt de volle zaal een aantal prachtige anekdotes uit haar jeugd. Eén ervan? "Wij werden als Turkse familie ineens geconfronteerd met Sinterklaas. We woonde in een flat en zetten onze schoen op het balkon. Onze ouders kenden die traditie niet en deden niets. Het enige dat ik die koude winterochtend in de schoen kreeg, was sneeuw."

Diverse familieleden van Nurcan waren ook aanwezig. Haar moeder had zelfs Turkse pizza en baklava gemaakt die in de pauze genuttigd werden. Maar daarna hing iedereen weer aan Nurcans lippen. Talloze vragen uit de zaal volgden. Voelt ze zich Turks, Koerdisch of Nederlands? "Dat is een moeilijke. Ik ben voor een wezenlijk gedeelte Nederlands. Maar als ik in Turkije de muziek hoor en de geur van het kruidige eten ruik, dan krijg ik een erg warm gevoel van binnen." In welke taal droom je? "De laatste tijd droom ik veel over mijn jeugdjaren in Epe. Toen spraken we als familie bijna alleen Turks, dus mijn dromen zullen ook wel in die taal zijn."

Gingen jullie ook altijd zo lang naar Turkije op vakantie? "Jazeker. Mijn vader spaarde zijn zomervakanties op, zodat we eens per 2 à 3 jaar zo'n zes weken naar Turkije konden. In zo'n oud Volkwagenbusje, inderdaad. Dat het allemaal steeds paste, snap ik nu nog steeds niet." Tot slot konden alle bezoekers meedoen met een Turkse dans. Het bleef nog lang onrustig in de EGW...

Dennis Dekker
Meer berichten

Shopbox