Foto: Veluws Nieuws
Columns

Gele hessies

Dur lig zon vieftig joor tussen de student'nopstand'n in 1968 en de komst van de gele hessies de afgelop'n wêêk'n. Beide in het decor van de lichtstad Parijs. Vieftig joor geleen veural de student'n, noe bent 't de mens'n die zich uut emölk'n vuult. Bie beide was de oorzaak dat mens'n zich niet thuus vuult in de maatschappij. Ik heb 't noe niet aover 't tuig dat metiene de kaans schoone zut om rell'n te trapp'n. En volg'ns mien giet 't noe ok niet alleent teg'n de overheid ma teg'n de hele boavmklasse. Die zol dur goed an doen um de thermometer ma is goed in de oorzaak van disse narigheid te stopp'n.

Umme mie heer heur ik heel veule ontevred'n geluud'n. En natuurlijk is tur altied al wel de teg'nstelling tussen arm en rieke. Ie hoef de profet'n in 't Olde Testament dur ma op nao te lêêz'n, Ma ok de Romeinse keizers en in oonze eig'n Gouden Eeuw konn'n ze dur wat van. Noe ziej wereldwied het fenomeen tweedeling. In de zorg, in het onderwies, tussen mens'n die wark heb en die gin wark heb, tussen aandeelholders en wark'nde mens'n, tussen mens'n die in 't westen gebor'n bent en mens'n elders op de weerld, Alle glitter en glamour hef een podium, de stille armoede kump niet veur 't voetlicht. Een vrouwe in Den Haag met zon geel hessie an zee 't heel simpel: 'Ik ben het zat'. Mens'n bent 't zat dat aai gin goeie zurg kunt krieg'n, dat tur te weinig sociale huurwoning'n bent, dat ziek'nhuuz'n failliet kunt goan.

En zo giet 't ma deur. Met als gevolg dat in Nederland al zon miljoen mens'n onder de armoede grens leaf. Zo lange dat op afstand blif, roepe wie ach en wee en daor blif 't dan bie. Ma as de armoede bie an de deur klop, wodt 't anders. Daor mos ik an denk'n toe aak van mens'n van de Vriewillige Hulpdienst in Heerde heur'n dat ze vreest dat as de bezuiniging'n die de gemeente in petto hef deur gaot, mens'n met alleent AOW gin beroep meer zölt doen op Tafeltje-Dek-Je. De mens'n zölt dan zelf mutt'n goan betal'n en dat geld is tur gewoonweg niet. Die komp dan misschien bie de voedselbanke terechte ma daor is ok al gin vetpot. En de Heerder samenleaving stiet nog meer te wach'n aak de veurstell'n zo zie. Alleent kinder waorvan de olders 't kunt betal'n, kunt straks nog muziekless'n volg'n um nog een veurbeeld te nuum'n.

Wat kuj dur an doen? Aak de lokale bestuurders mut geleuv'm begint de narigheid in Den Haag. Daor heb ze in 2015 een heleboel wark aover de schutting van de gemeent'n egooid. Ja, dur is ok geld mee ekomm'n ma wel veule minder dan dat 't Rijk zelf daor an uut gaf. De gemeent'n zoll'n 't veule goedkoper kunn'n doen was de gedachte. Noe kunt gemeent'n niet in alles nao Den Haag wiez'n, de hand in eigen boezem is ok zoiets. Ma in Den Haag begint 't wel. Wie heb daor de meeste invloed? En dat liek toch de multinationals, en de aandeelholders te wêên. Die heb een hékel an del'n. En ik kan de regering ok niet ech betrapp'n op maotregels um de tweedeling teg'n te goan. Ja, hier en doar pleisters plakk'n, wat krummels hier en een paar miljoen daor. Ma ech delen van de welvaart? Nee, dat is tur niet bie. Hebzucht is 't motto, Black Friday is 't nieuwste fenomeen. Ik kan mien wat veurstell'n bie de vrouwe die zeg 'Ik ben 't zat'. Nee, een oplossing hef Hendik ok niet een twee drie. Of 't mos toch wêên wat Jezus eleert hef: 'Heb uw naaste lief als uzelf',

Hendik uut de Veldsiet

Jan Nitrauw
Meer berichten

Shopbox