Foto:
Columns

Klaar?? Over!!

Veiligheid voorop. Dat geldt uiteraard ook bij ons op school. De Anne de Vries is gevestigd aan de Hoofdstraat te Epe. Een drukke, veel bereden straat waar veel van onze leerlingen dagelijks een oversteek moeten maken. Gelukkig is er een groep ouders die het belang van een veilige overtocht inziet. Daarom staan zij zo'n twee á drie keer per dag, gewapend met oranje jas en bord, midden op de weg, samen met twee leerlingen. De ene ouder 1 keer per week, de ander drie of vier keer per week. Dit alles goed gevuld krijgen bleek een uitdaging. De coördinatoren van het oranje legioen waren bijna wekelijks aan mijn bureau te vinden. "Hoe krijgen we het rond!?" Vele oproepen in de nieuwsbrief zorgden voor één, misschien twee ouders, maar het bleef leuren. Langzaam maar zeker begon onze 'klaar-overservice' als belastend te voelen, voor zowel de coördinatoren als voor mij. We besloten een avond te organiseren. De mogelijkheid om even je ei kwijt te kunnen en te kijken wat de logische vervolgstappen zouden zijn (er werd immers al gesproken van momenten waarop er géén oranje jassen op straat te vinden zouden zijn). Op de avond, minder goed bezocht dan gehoopt, eerlijk is eerlijk… werden inderdaad even zorgen geuit, maar al snel kwamen er verhalen op tafel. Verhalen over tractoren die stoppen en een leuk gebaar maken, jeugd die een leuk babbeltje maakt met de ouders en buschauffeurs die als vanzelf stopten, terwijl ze eigenlijk voor zouden mogen gaan. Het was uiteraard niet allemaal rozengeur en maneschijn, maar positieve en vrolijke geluiden voerden de boventoon. Het gesprek werd constructiever. Was er eigenlijk al eens geprobeerd om ouders persoonlijk te vragen op het plein, in plaats van een oproep in de nieuwsbrief. Het bleek een vruchtbare avond. Positief gemutst liepen de ouders de school uit. De volgende ochtend was de eerste nieuwe ouder al bereikt.

Er zijn tal van redenen te bedenken waarom mensen elkaar minder op de juiste manier ontmoeten. Persoonlijk contact wordt verruild voor contact per mail, app of nieuwsbrief. Volgens mij is het ook iets wat typerend is voor deze tijd. Waarom elkaar opzoeken als een berichtje zo snel is getypt. Toch is de investering het dubbel en dwars waard. Elkaar persoonlijk aanspreken, weten van elkaar wie je bent of een vriendelijk handgebaar terwijl je even stop wordt gezet bij het zebrapad zorgt voor connectie en een positieve vibe. Zelf beschrijf ik het vaak als een weegschaal die in balans hoort te zijn, waarbij je aan de ene kant mag vragen, maar dit effectiever wordt, als je aan de andere kant positieve credits hebt opgebouwd. Zo zal een pittig gesprek naar alle waarschijnlijkheid makkelijker gaan als je degene in kwestie al eens op een positieve manier hebt ontmoet.

Maar buiten dat het je uiteindelijk zelf iets kan opleveren, maak je het voor anderen natuurlijk ook prettiger. Ik ben ervan overtuigd dat we op die manier allemaal bij kunnen dragen aan een positieve gemeenschap. Dus, beste lezers, mocht u tussen 8.10 en 8.30 uur toevallig stil worden gezet door onze oranje toppers of wellicht die van een andere school… baal dan niet dat u wellicht twee minuten later op uw plaats van bestemming aan zult komen, maar beloon een stukje veiligheid met een lach of een ander positief gebaar. Ze verdienen het!

Stefan van der Worp, directeur Anne de Vries

Joop de Haan
Meer berichten