Foto: Jan Nitrauw

Veel inzendingen 'Schriefwedstrijd' maar het beste verhaal is van Dik Dalhuizen

Epe / Heerde - Dat het Saksisch dialect in al haar verscheidenheid een warme gevoelstaal is, bleek vorige week bij prijsuitreiking van de jaarlijkse Schriefwedstrijd 'Wat schrief ie doar?'. Dit in samenwerking tussen de Dialectkring Epe en de Dialect Wârkgroep Heerde/Waopmvelde. Daarvoor kwam het recordaantal van dertien inzendingen binnen.

De belangstelling voor de bekendmaking van de uitslag in De Hezebrink in Emst was groot. Gastvrouw Fennie Dekker van de Dialectkring Epe was dan ook 'beste een bettien zenuwachtig', liet ze weten.

Zo'n 75 belangstellenden bevolkten de zaal en luisterden vol aandacht naar de verhalen. Onderdeel van de wedstrijd is dat de inzenders hun verhalen voorlezen en dat vergt enige tijd. Maar dat is iets wat de veel grijsgekleurde hoofden doorgaans wel over beschikken.

Ton van de Vosse uit Veessen was namens de organisatie zeer te spreken over het hoge aantal inzendingen. Hij trok de conclusie dat de samenwerking tussen de beide dialectwerkgroepen op de Oost-Veluwe haar vruchten afwerpt. "Dit is bovm verwachting, veurig jaor war'n dur een stuk of achte", aldus Ton. Heleen Koop uit Emst beet het spits af met een verhaal over hoe ze als meisje een pink verspeelde in de bietensnijmachine op de boerderij. "Dat deed aldermachies zeer", zei Heleen.

Fennie Dekker zelf schetste haar herinneringen aan de periodieke oppas van een aantal honden bij een grote villa in een donker bos met een bijzonder nachtelijk avontuur. Henk Dijkslag uit Heerde begon met een 'leuge loopstal' van een boer die moest vertrekken vanwege de aanleg van de hoogwatergeul. De boer redt het omdat hij net als zijn voorouders een nieuw begin maakt. Hennie Olthuis uit Vaassen haalde herinneringen op 'an 't verkering zuuk'n' en het uitgaan van jonge meiden naar Jonny's bar.

Piet Dissel keek naar de klimaatverandering en vroeg zich af 'of de natuur de weg kwiet is'. Linda Sijnstra blikte terug op de 'tied dat ze teveule heui op de vorke had enomm'n' en Hendrik Jan Boer uit Veessen verhaalde over de rol van een losgebroken koe in 'een droom van mien moeder'.

Dik Dalhuizen uit Heerde wist nog alles van de streek'n van 'kwaovente die appels jatt'n' en Jan Nitrauw uit Wapenveld 'was groot eword'n met geit'nmelk'. De 'stampot moes zonder roep'n' was het verhaal van Frans Schreurs en Diet de Ridder had als thema 'Sturm'n in mien heuf'. De aanwezig'n werden door Tiem Bijsterbosch mee genomen om 'een endtien te kuier'n nao zien olderlik huus' en Jan van Leeuwen sloot de rij met een verhaal over een kinderloos boswachtersechtpaar.

Dick van der Veen had het jurywerk gecoördineerd en het verhaal van Dik Dalhuizen over de 'kwaovente' kwam als beste uit de bus. Blijken van waarderingen waren er voor Diet de Ridder, Tiem Bijsterbosch, Jan Nitrauw en Fennie Dekker.

Jan Nitrauw
Meer berichten