Foto:
Columns

Bliev'm zing'n

"Aak 's nachs wakker ligge dan gao ik zing'n en dan is God bie mie". 't Stunt op de website van Rehoboth in Waop'nvelde waor pastoraal warker Magriet Sprong wat vertell'n aover hoe 't tur toe gunk toe ze met zes bewoners - op flinke ofstand van menare - eff'n bie menare was. Eff'n bie menare wêên want gedeelde smart is nog altied iets waor aai saamp wat an heb. En ja, dur war'n die de kleinkinder miss'n, veural die iene die net jaorig was disse wêêke. Net as zoveule andere tehuuze zit Rehoboth op slot. Gin kleinkinder deur de gang'n met tekening'n veur opa en oma. Gin olderling die een huusbezuuk giet doen of een vrouwe die zo ma is een bussie bloem'n giet breng'n bie een olde buurvrouwe.

Zo hef dat coronavirus heel wat te doende emak. 't Is oorlogstied zonder dat aai de vijand ziet, heur'n ik iemand zeng'n. En zo 't tur noe nao uut zot, blif 't veurlopig ok nog een zwaore tied. Nemp Brinkhov'n mar is, wat stiet de mens'n daor nog te wach'n? Aai dat allemoale zo ziet en heurt wat kriej dan bewondering veur al die mens'n die noe in de zorg wark, dat bent de verzetsmen'sn van disse tied.

't Dur'n wel eff'n veur 't tut iederiene deur drung dat aster ech wat an de hand is. Zo ma veurschrift'n van de overheid volg'n as wie 't nut dur niet van in ziet, is tur niet meer bie. Noe is Hendik op een leeftied datte zichzelf ok mut waan. De kleinkinder alleent achter glas, een preutien mak'n met deze of gene is tur niet meer bie. 't Was wel eff'n wenn'n, ik màrk'n de eerste daag'n dat de fut tur aorig uut was. Ma gelukkig hèk mien tuintie nog en met dat mooie weer ben'k sam'n met Jennegie nog wel is op de fietse estap. En in disse tied heb wie veule middel'n um toch bie te bliev'm. De dominee kan noe veur de camera goan ston en kan zo iederiene bereik'n met de 'zegening'n van de techniek'. En de uutzending'n van geestelijke muziek heb gin gebrek an verzuukies meer.

En ie ziet gelukkig ok een hoop andere dinge gebeur'n. Een tekening van stoepkriet veur de deure van Brinkhov'n, de briev'nbuss'n vol met kaart'n um te laot'n wet'n dat astur an de ander edach wordt, een koor dat kump zing'n, een bossie bloem'n dat ebrach wodt.

En wie bent tur nog niet. Net toe Hendik dit stukkien an 't tikk'n was, kreek telefoon van een dochter die thuus mut bliev'm umdat ze de verschijnsel'n hef die bie corona heurt. Dan woj eff'n stille, 't kump wel heel dich bie. Nog arger is 't veur die mens'n die hun olde vader of moeder arnstig ziek heb en op ofstand mutt'n bliev'm. Of degene die zien demente man of vrouwe niet meer kan bezuuk'n. Zol ze mien aover een paar wêêk'n nog wel kenn'n? is de vraoge die op kump.

Dit keer dus gin stukkien van Hendik met een knipoog of wat humor. Saamp met Jenniegie probere wie nog wat te doen. Wie heb de kleinkinder verras met pannekoek'n want die van oma bent altied nog de lakkerste. En dat giet dan hand in hand met handen die wie vouwt um te bidd'n. Die beie dinge gaot nog steeds saamp: bidd'n en wark'n. En as dat niet meer lukt, kuj altied 't veurbeeld van de vrouwe op Rehoboth nog volg'n: zing'n in de nach.

Hendik uut de Veldsiet

Jan Nitrauw
Meer berichten