Reünie Gerardus Majella verplaatst naar volgend jaar

Door alle ontwikkelingen rond de coronacrisis gaat ook de reünie van de Gerardus Majellaschool te Vaassen niet door. Het organisatiecomité ziet zich genoodzaakt de voor 4 juli a.s. geplande reünie af te gelasten en uit te stellen. Dit jaar bestaat de Gerardus Majella-school 100 jaar en in het kader daarvan zou er eind juni/begin juli een feestweek voor de kinderen georganiseerd worden en een reünie voor de oud-leerlingen. Doordat het onmogelijk is om aan alle coronamaatregelen te voldoen en door de grote toekomstige onzekerheid omtrent het virus kunnen deze festiviteiten geen doorgang vinden. Er hadden zich immers al zo’n driehonderd oud-leerlingen aangemeld voor de reünie. Degenen die hun komst per e-mail of telefonisch hebben aangekondigd krijgen bericht thuis van het organisatiecomité. Inmiddels is in overleg met de schoolleiding b
Reünie Gerardus Majella verplaatst naar volgend jaar Door alle ontwikkelingen rond de coronacrisis gaat ook de reünie van de Gerardus Majellaschool te Vaassen niet door. Het organisatiecomité ziet zich genoodzaakt de voor 4 juli a.s. geplande reünie af te gelasten en uit te stellen. Dit jaar bestaat de Gerardus Majella-school 100 jaar en in het kader daarvan zou er eind juni/begin juli een feestweek voor de kinderen georganiseerd worden en een reünie voor de oud-leerlingen. Doordat het onmogelijk is om aan alle coronamaatregelen te voldoen en door de grote toekomstige onzekerheid omtrent het virus kunnen deze festiviteiten geen doorgang vinden. Er hadden zich immers al zo’n driehonderd oud-leerlingen aangemeld voor de reünie. Degenen die hun komst per e-mail of telefonisch hebben aangekondigd krijgen bericht thuis van het organisatiecomité. Inmiddels is in overleg met de schoolleiding b
Tussen heuvels en rivier

Tussen heuvels en rivier - De mus en de mees

Al jaren hangen ze in de tuin, de houders met vetbollen, het hele jaar door. Er is altijd weer een nieuwe reden om de vogels bij te staan en dan, waarom zou je de vogels en jezelf een dagelijks plezier ontnemen?

Naar vogels kijken wordt vanzelf van vogels houden. En leuk is, dat de variatie in soorten er steeds groter van wordt, omdat je ze steeds beter van elkaar leert onderscheiden.Toch komt er een enkele keer ook echt een soort bij in de tuin. Helaas betekent dat nog niet dat het met ons aller vogels dus beter gaat, maar toch doet het goed. En wat wij zien vliegen, dat bestaat.

Een van de nieuwelingen dit voorjaar is de mus, om precies te zijn zowel huismus als ringmus. De beide soorten lijken erg op elkaar, de ringmus iets uitgesprokener van tekening en kleur dan de huismus. Ieder dier dat zo goed is, op het erf neer te strijken heeft mijn grote sympathie, maar de mus is mijn favoriet. Altijd opnieuw maakt het zien van een mus mij gelukkig. Hoe komt dat?

Al jaren staan huismus en ringmus op de rode lijst, de lijst met dier- en plantensoorten die zozeer in aantal achteruitgaan dat er extra aandacht nodig is, om die achteruitgang te stoppen en liefst om te draaien. Dat de vogel bedreigd wordt die we sinds mensenheugenis de gewoonste van alle vonden, is schokkend. Toch is het niet omdat hij gevaar loopt dat de mus ontroert. Het is zijn gewoonheid, zijn ongecompliceerde opgeruimdheid, zijn onbevangen gedrag. Als een dotter een bloem is zoals een

kind een bloem tekent, dan is de mus een kind zoals wij willen dat kinderen zijn: speels en eenvoudig. Ook de schoonheid van de mus is bijzonder. De mus is mooi van alledaagsheid.

Iedereen die ouder is dan een jaar of 35 heeft de mus gekend als een vanzelfsprekende verschijning. Mussen, huismussen in dit geval, zijn, net als muizen, daar waar mensen zijn. Mussen woonden in holtes onder dakpannen of andere vergeten kleine hoekjes en ze aten de kruimels van ons brood. Maar onze huizen zijn geperfectioneerd en een ondankbare kruimeldief eet onze kruimels. Mussen verlaten de mensen.

Terug naar de tuin (een tuin buiten het dorp), waar de mus enthousiast teruggekomen is uit onzichtbaarheid. Iedere dag komen huis- en ringmussen een aantal keer eten.

En van de vetbollen naar de mezen. Het afgelopen jaar is steeds weer aandacht gevraagd voor de koolmees, de natuurlijke bestrijder van de eikenprocessierups. Veel mensen hingen nestkasten voor de mezen op en ook vanuit gemeenten gebeurde dit, maar gemeenten deden meer, helaas.

Op veel plaatsen worden de rupsen bestreden, bijvoorbeeld met Xentari. Dat is een biologisch middel, dat klinkt onschuldig, maar dat is het niet. Het middel doodt veel meer dan eikenprocessierupsen, het doodt namelijk alle rupsen die ermee in aanraking komen, ook beschermde soorten. En rupsen, dat zijn vlinders!

Onverantwoord spuiten heeft nu behalve onbedoelde soorten rupsen ook bomen 'getroffen' met nesten en nestkasten – en dat midden in het broedseizoen. Dat is, logisch, verboden. Veel mezen zijn nu bij voorbaat van hun eten beroofd. En hoe moeten zij hun jongen voeden? Als wij van de eikenprocessierupsen af willen, moeten wij beginnen met goed voor onze vogels te zorgen. Zeker waar gespoten is moeten we dus nu doorgaan, vogelvoer aan te bieden.

De overlast zal met de tijd verdwijnen als mensen verstandig handelen. Zolang de plaag duurt, is de beste manier om ons te beschermen, het tijdelijk afzetten van de plekken waar hinder is en de vogels en insecten het werk laten doen dat mensen niet kunnen overnemen. Dat is het veiligst en het leukst en de enige benadering die werkelijk duurzaam is.

Vereniging Milieuzorg Epe
verenigingmilieuzorgepe@gmail.com

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden