Logo veluws-nieuws.nl


column
column
Columns

Column: Eerbetoon aan 'Paul'

  Column

Binnenkort gaan vrouwlief en ik genieten van een concert van ons favoriete bandje: de Pixies. Die naam zegt velen van u waarschijnlijk niets. Dat kan ik me ook best voorstellen. De band speelt geen mainstream-muziek en ze worden praktisch nooit gedraaid op de radio. Het is, kortom, een band voor een selecte groep (veelal devote, dat wel) liefhebbers.

Toch moet aan de andere kant gezegd worden, dat wij juíst bij die Pixies-concerten áltijd bekenden zien.

Zo spreken we er vaak af met vrienden. Zij is één van de beste vriendinnen van mijn vrouw. Erg leuk om hen iedere keer weer enthousiast uit hun dak te zien gaan. Dat komt: de twee dames ontdekten hun Pixies-voorliefde in de jaren negentig namelijk letterlijk samen.

Maar we zien er veel meer bekenden. Of het nu collega-journalisten zijn met een (toevallige) zelfde muzikale voorliefde of ex-studiegenoten waarmee we nadien in de stad belanden: naast de muziek, zorgt een Pixies-concert bij ons steevast voor opvallende ontmoetingen. Daar hoeven we niets voor af te spreken; dat gebeurt gewoon. Zo schudden we binnenkort vrij zeker de hand van die bekende Zwolse kunsthandelaar en drinken we waarschijnlijk ook nog wel een biertje met dat bevriende muzikale Deventer' echtpaar.

Toch zien we het komende concert ook sowieso één bekende niet. Die persoon had er wel moeten zijn. Want ook hij is fervent fan van de indierockers uit de Amerikaanse stad Boston. In 2013 bijvoorbeeld, ontmoetten we hem nog bij een concert in de Amsterdamse zaal Paradiso. Hij was daar met zijn jongere broer. In de rij, wachtend om naar binnen te gaan, praatten we al honderduit over van alles en nog en over de Pixies in het bijzonder. Mooi om te zien dat die ontmoetingen de indirecte meerwaarde van zo'n concert zijn. Die muziekliefhebber ken ik overigens al jaren. Hij zat ooit bij mij in de klas op de middelbare school in Heerde. Zowel hij als ik zijn direct of indirect altijd veel met muziek bezig geweest. Veel zelf spelen, veel luisteren, veel shows bezoeken.

Dat alles gaat hem tegenwoordig zeer moeilijk af. Muziek luisteren doet hij nog wel, maar niet te lang. Binnen een mum van tijd is hij doodmoe. Z'n platen wil hij natuurlijk zeer graag blijven draaien, maar hij herkent de hoezen vaak niet meer.
Even op internet opzoeken hoe dat ene Pixies-album er dan ook al weer uitziet, lukt ook niet. Letters rangschikken en woorden maken, is voor hem je reinste abracadabra geworden.
Vragen aan anderen hoe die hoes er dan uitziet, behoort eveneens niet tot de mogelijkheden. Praten gaat door die verrekte beroerte van een jaar geleden namelijk maar zeer moeizaam.

Zoals gezegd: mijn vrouw en ik, we hebben er zeer veel zin in om naar ons favoriete bandje te gaan. Toch zal dit Pixies-concert meer dan ooit in het teken staan van de herinneringen aan die mooie, onverwachtse ontmoetingen en toevallige gesprekken die we daar ooit met al die bekenden hadden. En wanneer de band in het nummer Gigantic de repeterende zin 'Hey Paul, Hey Paul, Hey Paul, let's have a ball!' over het publiek uitstrooit, dan voelen we ons aangesproken en zingen we luidkeels mee. Niet alleen voor onszelf. Maar vooral ook als eerbetoon aan die ene 'Paul' die er niet bij kan zijn...

Dennis Dekker

Meer berichten

Shopbox