Logo veluws-nieuws.nl
Columns

Column: Liken, of niet leuk vinden?

  Column
column
column

Daar waar Facebook voor velen geestdodend en tevens prettig tijdverdrijf is, hebben anderen er ook zakelijk iets aan. Dat eerste, maar zeker dat laatste, geldt voor mijzelf. Door Facebook komt een grote groep mensen in aanraking met wat ik doe. 'Goh, ik zag op je timeline dat je ook foto's maakt. Wat leuk! Kun je wellicht iets voor ons betekenen?', is een opmerking die ik de afgelopen drie jaar dat mijn bedrijf bestaat, vaak heb gehoord.

Nog belangrijker: wat goed is voor mijzelf, is natuurlijk ook goed voor mijn klanten. Vandaar dat ik inmiddels een aantal social media-contracten heb afgesloten. Want waarom zou je (enkel) adverteren in de (dag)krant, wanneer je ook aandacht kunt generen met een Facebookpagina? Precies! Toch zijn er mensen die daar heel anders over denken. Die vinden 'dat gedoe' maar niets. Ja, ze hebben misschien wél een account, maar die is er puur om te gluren, niet om te 'liken'. Laat staan om te 'posten'. Af en toe spreek ik met personen die nog meer aversie tegen Facebook hebben. Onlangs meldde iemand doodleuk: 'Ik wil er niets mee te maken hebben. Val mij er dus ook niet mee lastig'. Dat diegene daarmee indirect mijn bedrijf en bedrijfsvoering afviel, schoot bij mij totaal in het verkeerde keelgat. Zie ik het dan verkeerd? Is het 'je reinste tijdverspilling', zoals mij in dat gesprek verteld werd? 't Houdt me bezig.

Want ja, het bijhouden en checken van Facebook is bij mij heus niet alleen zakelijk zeer nuttig. Ook ik vind het heerlijk om mij af en toe een stief kwartiertje onder te dompelen in de wereld die geestdodende social media heet. Een plaatje, een stripje, een quote, een herinnering, een 'tag'; sinds een jaartje of acht is dit digitale domein een onderdeel van mijn leven geworden. Je maakt wat mee, je post het, je krijgt reacties. Of niet. Ook goed. Een Facebookpagina fungeert daardoor evenzeer als soort van digitaal dagboek. Vorige week bijvoorbeeld, kwam er een fotootje langs van drie jaar geleden. Het bleek de dag dat onze zoon Job voor het eerst een bril kreeg. Ik liet hem de foto zien. Hij reageerde enthousiast: 'Wauw! Heb ik vandaag précies drie jaar een bril? Cool!'

Of het wel zo verstandig is om je kind (veelvuldig) op Facebook te zetten, vraagt u zich af? Misschien niet nee, maar weet wel: die foto's die u via WhatsApp verstuurt, zijn uiteindelijk minstens zo 'schadelijk'. Niets blijft ongezien in de digitale wereld. Dus wanneer je er zelf een beetje rekening mee houdt wát er allemaal te zien en te lezen is, dan zal het uiteindelijk best meevallen. Mijn ouders maakten ooit een fotoboek over mij, wij maken een 'Facebookboek' met uitspraken en foto's van Job. Zodra hij dat irritant gaat vinden, dan stoppen wij er mee. Maar nu nog niet. Diezelfde middag namelijk bracht onze 8-jarige zoon na schooltijd een blaadje mee naar huis. Op dit A4'tje stonden gezichtjes. Van neutraal en boos tot héél erg blij. Eronder was getypt: 'Ik voel me...' Job had een rondje gezet om het allervrolijkste poppetje. In hanenpoten stond er bij: 'precies drie jaar geleden had ik een bril'. Weet u wat? Ik plaats dat formulier nog wel even mijn timeline. Dan zie ik uw 'like' wel tegemoet. Of niet, natuurlijk...

Dennis Dekker

Meer berichten

Shopbox